روستایی بود دور افتاده كه مردم ساده دل و بی سوادی در آن سكونت داشتند.

 مردی شیاد از ساده لوحی آنان استفاده كرده و بر آنان به نوعی حكومت می كرد.

 برحسب

اتفاق گذر یك معلم به آن روستا افتاد و متوجه دغلكاری های شیاد شد

و او را نصیحت كرد كه از اغفال مردم دست بردارد و گرنه او را رسوا می كند.

 اما مرد شیاد نپذیرفت .

 بعد از اتمام حجت٬ معلم با مردم روستا از فریبكاری های شیاد سخن گفت و

نسبت به حقه های او هشدار داد. 

 بعد از كلی مشاجره بین معلم و شیاد قرار بر این شد

 كه فردا در میدان روستا معلم و مرد شیاد مسابقه بدهند

 تا معلوم شود كدامیك باسواد و كدامیك بی سواد هستند.

 در روز موعود همه مردم روستا در میدان ده گرد آمده بودند تا ببینند آخر كار، چه می شود.

شیاد به معلم گفت: بنویس «مار»

معلم نوشت: مار

نوبت شیاد كه رسید شكل مار را روی خاك كشید.

و به مردم گفت: شما خود قضاوت كنید كدامیك از اینها مار است؟

مردم كه سواد نداشتند متوجه نوشته مار نشدند اما همه شكل مار را شناختند و

 به جان معلم افتادند تا می توانستند او را كتك زدند و از روستا بیرون راندند.

........

شـــــــرح حکایت:

اگر می خواهیم بر دیگران تأثیر بگذاریم یا آنها را با خود همراه كنیم

 بهتر است

با زبان، رویكرد و نگرش خود آنها، با آنها سخن گفته و رفتار كنیم.

همیشه نمی توانیم با اصول و چارچوب فكری خود دیگران را مدیریت كنیم.

باید افكار و مقاصد

خود را به زبان فرهنگ، نگرش، اعتقادات، آداب

و رسوم و پیشینه

نوشته شده توسط نو......... در دوشنبه شانزدهم شهریور 1388

لينك ثابت